ბიბლია: ნეემია
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:03:28.143287+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. ნეემია

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

ნეემია
ნეემია

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

1
ნეემიას წიგნი

ნეემია ლოცულობს ხალხისათვის

1^1ნეემია ხაქალიას ძის სიტყვები: მეოცე წელს ქისლევის თვეში, სატახტო ქალაქ შუშანში რომ ვიყავი, +

2და მოვიდა იუდადან ხანანი, ერთ-ერთი ჩემი მოძმეთაგანი, და სხვა რამდენიმე კაცი და ვკითხე მათ გადარჩენილ იუდაელებზე, ტყვეობას რომ გადაურჩნენ, და – იერუსალიმზე.

3და მითხრეს მე: „დარჩენილნი, ტყვეობას რომ გადაურჩნენ იქ, თავიანთ ქვეყანაში, დიდ უბედურებასა და სირცხვილში არიან; და იერუსალიმის კედელი დარღვეულია და მისი კარიბჭენი ცეცხლით არის გადაბუგული.“ +

4და ეს სიტყვები რომ მოვისმინე, დავჯექი და ავტირდი და რამდენიმე დღე ვგლოვობდი; ვმარხულობდი და ვლოცულობდი ცათა ღმერთის წინაშე,

5და ვეუბნებოდი: „გემუდარები, უფალო, ზეცათა ღმერთო, ღმერთო დიდებულო და საშინელო, რომელიც აღთქმასა და წყალობას უნახავ შენს მოყვარულებს და შენი მცნებების დამცველთ! +

6შენი ყური იყოს სმენად და შენი თვალნი ახელილი იყოს, რათა ისმინო შენი მსახურის ლოცვა, ახლა დღედაღამ რომ ლოცულობს შენს წინაშე ისრაელის ძეთათვის, შენს მორჩილთათვის, და აღიარებს ისრაელის ძეთა ცოდვებს, რომლითაც შენ შეგცოდეს. მე და ჩემმა მამისსახლმაც შეგცოდეთ. +

7დანაშაულით დავაშავეთ შენს წინაშე. არ ვასრულებდით იმ მცნებებს და წესებს და სამართალთ, რომელნიც უბრძანე მოსეს, შენს მსახურს. +

8გაიხსენე სიტყვა, რომელიც აღუთქვი მოსეს, შენს მსახურს: ‘თუ მიღალატეთ, ხალხებში გაგფანტავთ, +

9ხოლო თუ დაბრუნდებით ჩემთან და დაიცავთ ჩემს მცნებებს და აღასრულებთ მათ, ცის კიდემდეც რომ იყოთ გაფანტულნი, იქიდან შეგაერთებთ და მოგიყვანთ იმ ადგილზე, რომელიც ამოვირჩიე ჩემი სახელის იქ დასავანებლად!’ +

10და ისინი შენი მსახურნი და შენი ერია, რომელიც გამოისყიდე შენი დიდი ძალით და შენი ძლიერი ხელით!

11გევედრები, უფალო, შენი ყური სმენად იყოს შენი მსახურის ლოცვის მიმართ და შენს მსახურთა ლოცვის მიმართ, რომელთაც სწადიათ შენი სახელის მოშიშება და ახლა გემუდარები, ხელი მოუმართე შენს მსახურს და წყალობა აპოვნინე ამ კაცის წინაშე!“ და მე ვიყავი ღვინისმწდე მეფისა.

2
ართახშასთა აგზავნის ნეემიას იერუსალიმში

2^1და ერთხელ, ნისანის თვეში, ართახშასთა მეფის მეფობის მეოცე წელს, მოართვეს მას ღვინო. და ავიღე ეს ღვინო და დავუსხი მეფეს; და თითქოს არ ვიყავი მწუხარე მის წინაშე, +

2მაგრამ მკითხა მეფემ: „რატომა გაქვს სახე სევდიანი, ავად რომ არა ხარ? ეს სხვა რა უნდა იყოს, თუ არა სევდა გულისა?“ და ძალზე შევშინდი.

3და ვუთხარი მეფეს: „იცოცხლოს მეფემ უკუნისამდე! როგორ არ მექნება სახე სევდიანი, როცა ქალაქი, სადაც ჩემი მამების საფლავები მეგულება, დანგრეულია და კარიბჭენი მისი ცეცხლშია დაბუგული?“ +

4და მითხრა მეფემ: „რას ითხოვ?“ და ვილოცე ცათა ღვთის მიმართ

5და ვუთხარი მეფეს: „თუ მეფე ინებებს და, თუ შენმა მსახურმა მადლი ჰპოვა შენს წინაშე, მაშინ გამიშვი იუდაში, ჩემი მამების საფლავთა ქალაქში, და ხელახლა გავაშენებ მას.“

6და მითხრა მეფემ, რომელსაც დედოფალიც ეჯდა გვერდით: „რამდენი ხანი მოუნდები ამას და როდის დაბრუნდები?“ და მოეწონა მეფეს ჩემი გაგზავნა და გამიშვა, და მე დავუთქვი დრო. +

7და ვუთხარი მეფეს: „თუ მეფე ინებებს, წერილები გამატანოს მდინარისგაღმელ განმგებლებთან, რათა მათ გზა მომცენ, ვიდრე იუდას ქვეყანაში მივიდოდე.

8და ერთი წერილი ასაფთან გამატანოს, სამეფო ტყის მცველთან, რათა მომცეს ხე-ტყე ციხე-სიმაგრის კარიბჭეებისათვის, რომელიც ღვთის სახლთანაა და ქალაქის კედლისათვის და სახლისათვის, რომელშიც შევალ.“ და მიბოძა მეფემ, რადგან ღვთის კეთილი ხელი იყო ჩემზე. +

9და მივედი მდინარისგაღმელ განმგებლებთან და გადავეცი მეფის წერილები. მეფემ მხედარმთავრები და მხედრები გამომაყოლა.

10და გაიგეს ეს სანბალატ ხორონელმა და ტობიამ, ყამონელმა მოხელემ, და დიდად ეწყინათ, რომ ისრაელის ძეთათვის სიკეთის საძიებლად მოვიდა კაცი. +

11და მივედი იერუსალიმში, და ვიყავი იქ სამი დღე.

12და ავდექი ღამით რამდენიმე კაცთან ერთად და არავისთვის არ მითქვამს, რისი გაკეთება ჩამიდო ღმერთმა გულში იერუსალიმისათვის, და არავითარი პირუტყვი არ მყოლია თან გარდა იმისა, რომელზეც მე ვიჯექი.

13და გავედი ღამით ხევის კარიბჭით და გავემართე გველეშაპის წყაროსა და სანაგვის კარიბჭისაკენ, და დავათვალიერე იერუსალიმის დარღვეული კედლები, მისი ცეცხლში გადაბუგული კარიბჭეები.

14და გავიარე წყაროს კარიბჭისა და მეფის აუზისაკენ, თუმცა არ იყო ადგილი, რომ იმ პირუტყვს გაევლო, რომელზეც ვიჯექი. +

15და ასე ავუყევი ღამით ხევს, დავათვალიერე კედელი, უკან გამოვბრუნდი, მივედი ხევის კარიბჭესთან, და შინ დავბრუნდი.

16ქალაქის მოხელეებმა არ იცოდნენ, სად დავდიოდი და რას ვაკეთებდი; არც იუდაელებს, არც მღვდლებს, არც დიდებულებს, არც მოხელეებს, არც საქმის მკეთებელთ ჯერ არ ვუმხელდი.

17და მხოლოდ ვუთხარი: „თქვენ ხედავთ, რა უბედურ დღეში ვართ, როგორაა იერუსალიმი მოოხრებული და როგორ არის ცეცხლში დაბუგული მისი კარიბჭენი; წავიდეთ და ავაშენოთ იერუსალიმის კედელი და ნუღარ ვიქნებით ასე შერცხვენილნი.

18და ვაუწყე მათ ჩემი ღვთის ხელზე, სასიკეთო რომ იყო ჩემთვის, აგრეთვე მეფის სიტყვებზე, მეფეს რომ ჰქონდა ჩემთვის ნათქვამი. და თქვეს: „ავდგეთ და ავაშენოთ!“ ხელი განიმტკიცეს სასიკეთოდ.

19და გაიგეს ეს სანბალატ ხორონელმა, ტობიამ, ყამონელმა მოხელემ, და გეშემ არაბმა, და დაგვცინეს, აბუჩად აგვიგდეს და თქვეს: „ამას რას შვრებით? მეფეს უჯანყდებით?“ +

20და ვუპასუხე მათ და ვუთხარი: „ღმერთი ზეცათა, ის შეგვეწევა ჩვენ. და ჩვენ, მსახურნი მისი, ავდგებით და ავაშენებთ! თქვენ არა გაქვთ წილი, მოწყალება და სახსენებელი იერუსალიმში!“ +

3
მშენებლობის მონაწილეთა შესახებ

3^1და ადგნენ ელიაშიბ მღვდელთმთავარი და მისი ძმები, მღვდლები, და ააშენეს ცხვრის კარიბჭე; მათ აკურთხეს იგი და ჩაუყენეს კარები და აკურთხეს მეას კოშკამდე და ხანანელის კოშკამდე. +

2და მის გვერდით აშენებდნენ იერიხოელები, ხოლო მათ გვერდით აშენებდა ზაქურ იმრის ძე.

3და თევზთა კარიბჭეს აშენებდნენ ჰსენაას ძენი; მათ გადახურეს იგი და ჩააყენეს კარებები თავისი კლიტეებითა და ურდულებით.

4და მათ გვერდით კედელს ამაგრებდა მერემოთი, ძე ურიასი, ძისა ჰაკოცისა. მათ გვერდით ამაგრებდა მეშულამი, ძე ბერექიაჰუსი, ძისა მეშეზაბელისა და მათ გვერდით – ცადოკ ბაყანას ძე.

5და მათ გვერდით ამაგრებდნენ თეკოაყელები, მაგრამ მათი დიდებულნი კისერს არ დებდნენ თავიანთი უფლის საქმეში.

6და ძველ კარიბჭეს ამაგრებდნენ იოადაყი, ძე ფასეახის, და მეშულამი, ძე ბესოდეიასი; მათ გადახურეს იგი და ჩაუყენეს კარებები თავისი კლიტეებითა და ურდულებით.

7და მათ გვერდით ამაგრებდნენ მელატია გაბაონელი და იადონ მერონოთელი, გაბაონისა და მიცფას მკვიდრები, რომელნიც მდინარისგაღმელი განმგებლის მფლობელობაში იყვნენ. +

8მის გვერდით ამაგრებდა ყუზიელ ხარჰაიას ძე, ოქრომჭედელი, და მის გვერდით ამაგრებდა ხანანია, ძე ერთ-ერთი მენელსაცხებლისა, და აღადგინეს იერუსალიმი ფართო კედლამდე.

9და მის გვერდით ამაგრებდა რეფაია ხურის ძე, იერუსალიმის ნახევარსამთავროს მთავარი.

10და მის გვერდით ამაგრებდა იედაია, ძე ხარუმაფისა – თავისი სახლის წინ. და მის გვერდით მას ამაგრებდა ხატუშ ხაშაბნიას ძე.

11მეორე უბანი გაამაგრა მალქიამ, ხარიმის ძემ და ხაშუბმა, ფახათ-მოაბის ძემ; და მათ გაამაგრეს ღუმლების გოდოლი.

12და მის გვერდით გაამაგრა შალუმმა, ჰალოხეშის ძემ, იერუსალიმის ნახევარი სამთავროს მთავარმა, თვითონ და მისმა ასულებმა.

13ხევის კარიბჭე გაამაგრეს ხანუნმა და ზანოახის მკვიდრებმა; მათ ააშენეს იგი და ჩაუყენეს კარებები მისი კლიტეებით და მისი ურდულებით; და მათვე გაამაგრეს ასი წყრთა კედელი სანაგვის კარიბჭემდე. +

14და სანაგვის კარიბჭე გაამაგრა მალქიამ, რეხაბის ძემ, ბეთ-ჰაქერემის სამთავროს მთავარმა; მან ააშენა იგი და ჩაუყენა კარებები მისი კლიტეებითა და ურდულებით.

15და წყაროსთვალის კარიბჭე გაამაგრა შალუნმა, ქოლ-ხოზეს ძემ, მიცფას სამთავროს მთავარმა; მან აღადგინა და გადახურა იგი, ჩაუყენა კარებები მისი კლიტეებითა და ურდულებით; და მანვე ააშენა კედელი შელახის აუზისა, მეფის ბაღთან დავითის ქალაქიდან ჩასასვლელ კიბეებამდე.

16მის შემდეგ გაამაგრა ნეემიამ, ყაზბუკის ძემ, ბეთ-ცურის ნახევარსამთავროს მთავარმა, დავითის საფლავის მოპირდაპირე მხარემდე, და ხელოვნურ ტბორამდე და გმირთა სახლამდე. +

17მის შემდეგ გაამაგრეს ლევიანებმა რეხუმის, ბანის ძის, ხელმძღვანელობით და მის გვერდით გაამაგრა ხაშაბიამ, კეყილას ნახევარსამთავროს მთავარმა, თავისი სამთავროს სახელით.

18მის შემდეგ გაამაგრეს მათმა ძმებმა: ბავაი ხენადადის ძემ, კეყილას ნახევარსამთავროს მთავარმა.

19მის გვერდით – ყეზერ იესოს ძემ, მიცფას სამთავროს მთავარმა, გაამაგრა კედლის მეორე უბანი საჯაბადროს ასასვლელის პირდაპირ, კუთხესთან.

20მის შემდეგ თავგამოდებით გაამაგრა მეორე უბანი ბარუქ ზაბაის ძემ – კუთხიდან ელიაშიბ მღვდელმთავრის სახლის კარამდე. +

21მის შემდეგ მეორე უბანი გაამაგრა მერემოთმა, ურიას ძემ, ძისა ჰაკოცისა – ელიაშიბის სახლის კარიდან ელიაშიბის სახლის ბოლომდე.

22და მის შემდეგ სანახებში მცხოვრებმა მღვდლებმა გაამაგრეს.

23მის შემდეგ ბენიამინმა და ხაშუბმა, თავიანთი სახლის წინ; მათ შემდეგ თავის სახლთან გაამაგრა ყაზარიამ მაყასეიას ძემ, ძისა ყანანიასი;

24მათ შემდეგ გაამაგრა ბინუი ხენადადის ძემ, მეორე უბანი – ყაზარიას სახლიდან კუთხემდე და მოსახვევამდე.

25ფალალ უზაის ძემ გაამაგრა იმ კუთხის და გოდოლის წინ, რომელიც მეფის ზემო სახლიდან გამოდის და სატუსაღოს ეზოს ემიჯნება. მის შემდეგ იყო ფედაია, ძე ფარყოშისა. +

26ტაძრის მსახურებმა კი, ყოფელში რომ ცხოვრობდნენ, გაამაგრეს წყლის კარიბჭისა და გამოშვერილი გოდოლის წინ, აღმოსავლეთით. +

27მის შემდეგ თეკოაყელებმა გაამაგრეს მეორე მხარე დიდი გამოშვერილი გოდოლის პირდაპირ ყოფელის ზღუდემდე.

28ცხენების კარიბჭის ზემოთ მღვდლებმა გაამაგრეს – თითოეულმა თავისი სახლის წინ.

29მის შემდეგ გაამაგრა ცადოკმა, იმერის ძემ, თავისი სახლის წინ და მის შემდეგ გაამაგრა შემაყია შექანიას ძემ, აღმოსავლეთის კარიბჭის მცველმა. +

30მის შემდეგ ხანანია შელემიას ძემ და ხანუნ ცალაფის მეექვსე ძემ გაამაგრეს მეორე უბანი; მის შემდეგ ამაგრებდა მეშულამ ბერექიას ძე თავისი ბინის წინ.

31მის შემდეგ გაამაგრა მალქიამ, ცორფის ძემ, ტაძრის მსახურთა და ვაჭართა სახლამდე, სათვალთვალო კარიბჭის პირდაპირ, კუთხის ზემოთვალამდე.

32ამ ზემოთვალსა და ცხვრის კარიბჭეს შორის გაამაგრეს მჭედლებმა და ვაჭრებმა.

4

დაცინვა

4^1და როცა სანბალატმა გაიგო, რომ კედელს ვაშენებთ, გაცხარდა და ძალიან განრისხდა და მასხრად აიგდო იუდაელები. +

2თავისი ძმებისა და სამარიის ლაშქრის წინაშე თქვა: „რას შვრებიან ეს საცოდავი იუდაელები? ნუთუ მისცემენ ამის უფლებას? ნუთუ მსხვერპლს შესწირვენ? ნუთუ ოდესმე მოათავებენ სამუშაოს? ნუთუ ქვებს გააცოცხლებენ მტვერ-ბუქის გროვებიდან, რომლებიც დამწვარია?“

3და ტობია ყამონელმა, რომელიც იყო მასთან, თქვა: „აშენონ რაც უნდათ. იმაზე ერთი მელა რომ შედგეს, ისიც კი დააქცევს მათ ქვის კედელს.“ +

ნეემია პასუხობს ლოცვით

4ისმინე, ღმერთო ჩვენო, რადგან მოძულებული შევიქენით! მათი დაცინვა მათვე მიუბრუნე, და მიეცი ისინი საკიცხელად თავიანთი ტყვეობის ქვეყანაში!

5და ნუ დაფარავ მათ დანაშაულს; და შენს წინაშე ნუ წაიშლება მათი ცოდვა, რადგან შეურაცხყოფდნენ ისინი მშენებლებს. +

6და ავაშენეთ ქალაქის კედელი, და შეიკრა მთელი კედელი მისი სიმაღლის ნახევრამდე, და ჰქონდა ხალხს საქმის გულმოდგინება.

7და როცა გაიგეს სანბალატმა და ტობიამ, და არაბებმა, და ყამონელებმა, და აშდოდელებმა, რომ გრძელდებოდა იერუსალიმის კედლების აღდგენა და მისი ბზარების გამთელება, ძალიან გაცხარდნენ.

8და ყველანი შეითქვნენ, რათა საბრძოლველად მოსულიყვნენ იერუსალიმში და არეულობა ჩამოეგდოთ მასში.

9და ვლოცულობდით ჩვენი ღვთის მიმართ, და დაცვა გვეყენა მათ წინააღგმდეგ დღე და ღამე.

10და თქვა იუდამ: „ძალა გამოეცალა ტვირთის მზიდავს, მტვერ-ბუქი კი ბევრია; ჩვენ ვეღარ ავაშენებთ კედელს.“

11და თქვეს ჩვენმა მტრებმა: „ვერ გაიგებენ და ვერ დაინახავენ, ვიდრე მათ შორის არ გავჩნდებით, მუსრს არ გავავლებთ და არ შევაჩერებთ სამუშაოს.“

12და როცა მათ ახლოს მცხოვრები იუდაელები მოვიდნენ, ბარემ ათჯერ მაინც, გვითხრეს: ყოველი მხრიდან დაგვესხმიანო თავს.

13და დავაყენე ხალხი დაცემულ ადგილებში, კედლის მიღმა, მოშიშვლებულ ადგილებში, და დავაყენე ხალხი საგვარეულოთა მიხედვით, თავიანთი მახვილებით, შუბებითა და მშვილდებით.

14და შევხედე, ავდექი და ვუთხარი დიდებულებს და მოხელეებს და დანარჩენ ხალხს: „ნუ გეშინიათ მათი, გაიხსენეთ უფალი, დიდი და საშინელი, და იბრძოლეთ თქვენი ძმების, თქვენი ძეების და ასულების, თქვენი ცოლების და სახლ-კარის გულისათვის.“ +

15და როგორც კი ჩვენმა მტრებმა გაიგეს, რომ ჩვენ ვიცით მათი ამბავი და, რომ ღმერთმა ჩაშალა მათი განზრახვა, ყველანი დავბრუნდით კედელთან, თითოეული თავის საქმეზე. +

16და იმ დღიდან მოყოლებული, ჩემი ჭაბუკების ნახევარი საქმეს აკეთებდა და მეორე ნახევარს ხელში შუბები, ფარები, მშვილდები ეჭირათ და აბჯარი ემოსათ. მთავრები კი იდგნენ იუდას სახლის უკან.

17კედლის მშენებლები აშენებდნენ, მზიდავები ტვირთს ეზიდებოდნენ; ცალი ხელით საქმეს აკეთებდნენ და ცალით იარაღი ეჭირათ.

18და თითოეულ მშენებელს წელზე მახვილი ერტყა და ისე აშენებდა. მესაყვირე გვერდში მყავდა.

19და ვუთხარი დიდებულებს, მოხელეებს და დანარჩენ ხალხს: „საქმე დიდია და ვრცელი, ჩვენ კი კედელზე ვართ შემოფანტულნი, ერთმანეთისგან მოშორებით.

20ამიტომ საიდანაც საყვირის ხმა გაიგონოთ, იქ მოგროვდით ჩვენთან. ჩვენი ღმერთი იბრძოლებს ჩვენთვის!“ +

21ასე ვაკეთებდით საქმეს; ნახევარს კი განთიადიდან ვარსკვლავთა ამოსვლამდე შუბი ეჭირა.

22მაშინ იყო, რომ ვუთხარი ხალხს: „თითოეულმა თავისი მსახურით ღამე იერუსალიმში გაათიოს. ისე რომ, ღამით მცველი იქნება ჩვენთვის, დღისით კი მუშაკი.“

23და არც მე და არც ჩემი ძმები, არც ჩემი მსახურნი, არც მცველები, თან რომ დამყვებოდნენ, ტანსაცმელს არ ვიხდიდით; თითოეულს ხელში ეჭირა თავისი მახვილი, მაშინაც კი, როდესაც წყალზე მიდიოდა.

5
ხალხში ძლიერდება დრტვინვა

5^1და დაიწყო დიდი დრტვინვა ხალხმა და მათმა ცოლებმა თავიანთ იუდაელ მოძმეთა წინააღმდეგ.

2და იყვნენ ისეთნი, რომელნიც ამბობდნენ: „ჩვენ, ჩვენი ძენი და ჩვენი ასულნი მრავალნი ვართ. და ვიშოვნოთ ხორბალი, რათა ვჭამოთ და ვიცოცხლოთ“.

3და იყვნენ ისეთები, რომელნიც ამბობდნენ: „ჩვენს მინდვრებს, ვენახებს და სახლებს ვაგირავებთ, რათა ვიშოვოთ ხორბალი შიმშილობის ჟამს.“

4და იყვნენ ისეთნიც, რომელნიც ამბობდნენ: „ჩვენი მიწებისა და ჩვენი ვენახების დაგირავებით ფულს ვშოულობთ მეფისთვის ხარკის გადასახდელად.

5და ჩვენი ხორცი ისეთივეა, როგორც ჩვენი მოძმეებისა. და ჩვენი ძენი ისეთივენი არიან, როგორიც მათი ძენი, მაგრამ ჩვენ გვიხდება ჩვენი ძეებისა და ასულების მონებად მიცემა და ზოგიერთი ჩვენი ასულთაგანი უკვე დამონებულია. ძალა აღარა გვაქვს ხელებში; და ჩვენი ყანები და ვენახები სხვებს ეკუთვნის.“ +

6ძალიან გავცეცხლდი, როდესაც მათი დრტვინვა და ეს სიტყვები მოვისმინე.

7მაგრამ გულმა მიკარნახა და ვეჩხუბე დიდებულებს, მოხელეებს და ვუთხარი მათ: თქვენი მოძმეებისაგან ვახშს იღებთ-მეთქი. და მოვიწვიე მათ წინააღმდეგ დიდი კრებული. +

8და ვუთხარი მათ: „ჩვენ გამოვისყიდეთ სხვა ხალხებს მიყიდული ჩვენი იუდაელი ძმები, როგორც შეგვეძლო, თქვენ კი საკუთარ ძმებს ჰყიდით, რომლებიც მერე ჩვენ უნდა გამოვისყიდოთ!“ და დუმდნენ ისინი და სიტყვას ვეღარ პოულობდნენ. +

9და ვთქვი: „არ არის კარგი ეს საქმე, რასაც თქვენ აკეთებთ! განა ღვთის შიშით არ უნდა დადიოდეთ, რათა ხალხებისა და მტრების დაცინვა აიცილოთ? +

10მე, ჩემი ძმები და ჩემი მსახურნი სესხად ვაძლევთ ვერცხლს და ხორბალს. მოდით მივუტევოთ მათ ეს ვალი.

11დღესვე დაუბრუნეთ მათ მათი ყანები, ვენახები, ზეთისხილის ბაღები, სახლები, და სარგებელი ვერცხლის, ხორბლის, ღვინის, და ზეთის, რასაც მათგან ითხოვდით.“

12და თქვეს: „დავუბრუნებთ და აღარ მოვთხოვთ; ისე მოვიქცევით, როგორც შენ ამბობ!“ და მღვდლებს დავუძახე და დავაფიცე ისინი, რომ იმ სიტყვისამებრ მოქცეულიყვნენ.

13და დავიბერტყე მოსასხამის კალთა და ვთქვი: „ასე გაიბერტყოს ყოველი ის კაცი თავისი სახლიდან და თავისი მონაგარიდან, ვინც არ შეასრულებს ამ სიტყვას, და ასე იყოს გაბერტყილი და გამოცარიელებული!“ და თქვა მთელმა კრებულმა: „ამინ!“ და ხოტბა შეასხა უფალს და შეასრულა ხალხმა ეს სიტყვა. +

14აგრეთვე იმ დღიდან, რაც მეფემ იუდას განმგებლობა მიბრძანა, მეფე ართახშასთას მეფის მეოცე წლიდან ოცდამეთორმეტე წლამდე – თორმეტი წლის განმავლობაში – მე და ჩემს ძმებს განმგებლის პური არ გვიჭამია. +

15განმგებლები, ჩემამდე ვინც იყვნენ, ამძიმებდნენ ხალხს და ორმოცი შეკელის გარდა, პურსა და ღვინოსაც ართმევდნენ. მათი მსახურნიც ბატონობდნენ ხალხზე, მაგრამ მე ასე არ მოვქცეულვარ ღვთის მოშიშობის გამო. +

16თანაც მე გადაგებული ვიყავი კედლის შენებაზე. მინდვრებს აღარ ვყიდულობდით და ყველა ჩემი მსახური იქ იყრიდა თავს სამუშაოდ.

17ას ორმოცდაათი კაცი მესხდა სუფრაზე – იუდაელები და მოხელეები, გარდა ჩვენს გარშემო მცხოვრებ ხალხებიდან მოსულთა.

18აი, რა მზადდებოდა ერთი დღისათვის: ერთი ხარი, ექვსი რჩეული ცხვარი, ასევე ფრინველს ამზადებდნენ ჩემთან; და ყოველ ათ დღეში ყველანაირი ღვინო მოჰქონდათ უხვად. მაგრამ განმგებლის პურს არ ვითხოვდი, რადგან მძიმე იყო ამ ხალხის სამუშაო.

19ყველაფერი სასიკეთოდ გამიხსენე, ღმერთო ჩემო, რაც ამ ხალხისათვის გამიკეთებია.

6
მტრის ცბიერება და ნეემიას სიმტკიცე

6^1და როდესაც სანბალატმა, ტობიამ, გეშემ არაბმა და დანარჩენმა ჩვენმა მტრებმა გაიგეს, რომ ავაშენეთ კედელი და არ დარჩენილა მასში ბზარი, – თუმცა იმ ხანად კარებები არ მქონდა ჩაყენებული კარიბჭეებში, +

2სანბალატმა და გეშემმა მომიგზავნეს მსახური და შემომითვალეს: „წამო, ონოს ხეობის რომელიმე სოფელში შევიკრიბოთ.“ განზრახული ჰქონდათ ჩემთვის ბოროტი შეემთხვიათ.

3მაგრამ მე მოციქულები გავუგზავნე და შევუთვალე: „დიდ საქმეს ვაკეთებ და ვერ ჩამოვალ. რად უნდა შეჩერდეს საქმე, როცა მივატოვებ მას და თქვენთან ჩამოვალ?“

4და ოთხჯერ მომიგზავნეს ამ სიტყვით და მეც იგივე პასუხი დავუბრუნე.

5და ამავე სიტყვით მეხუთედ გამომიგზავნა სანბალატმა თავისი მსახური, რომელსაც ხელში გახსნილი წერილი ჰქონდა.

6და ეწერა მასში: „ხალხებში ხმა დადის და გაშმუც ამბობს, რომ შენ და იუდაელებს ამბოხება გაქვთ განზრახული, ამისათვის აშენებ კედელს. და შენ მათი მეფე იქნები, ამავე ხმების თანახმად.

7და წინასწარმეტყველნიც დაგიყენებია, რათა იერუსალიმში იქადაგონ შენზე და თქვან: ‘მეფეა იუდაში!’ და ახლა მეფის ყურამდე მივა ეს ხმები. ამიტომ მოდი და მოვილაპარაკოთ.“

8გავუგზავნე მსახური და შევუთვალე: „ასეთი რამ, რასაც შენ ამბობ, არ ყოფილა, რადგან შენი ჭკუიდან ჩმახავ მაგას!“

9ყველანი ჩვენს დაშინებას ცდილობდნენ, ფიქრობდნენ: ხელები ჩამოუცვივათ საქმიდან და ვერ დაასრულებენო. მაგრამ ახლა უფრო განვამტკიცე ჩემი ხელები!

10შემაყიას, დელაიას ძის, მეჰეტაბელის ძის, ვაჟს მივაკითხე და შინ იყო ჩაკეტილი; და მითხრა: „წავიდეთ ღვთის სახლში, შიგ ტაძარში, და ჩავკეტოთ ტაძრის კარი, რადგან შენს მოსაკლავად მოდიან; და ამაღამ მოვლენ შენს მოსაკლავად.“

11და ვუთხარი: „ჩემნაირი კაცი უნდა გაიქცეს? განა ჩემისთანა კაცი სიცოცხლის გადასარჩენად ტაძარში შევა? არ შევალ!“ +

12მივხვდი, ღვთის გამოგზავნილი რომ არ იყო. თუმცა კი წინასწარმეტყველურად მელაპარაკა, და, რომ ტობიასა და სანბალატს ჰყავდათ იგი მოსყიდული.

13მოსყიდული იმისთვის იყო, რომ შემშინებოდა, იმგვარად მოვქცეულიყავი და ცოდვა ჩამედინა; ამით ისინი სახელს გამიტეხდნენ და ჩემს დასაცინად გამოიყენებდნენ.

14გაიხსენე, ღმერთო ჩემო, ტობია და სანბალატი მათი საქმეებისამებრ; და აგრეთვე ნოყადია, წინასწარმეტყველი ქალი, და დანარჩენი წინასწარმეტყველნი, რომელთაც ჩემი დაშინება სურდათ.

15და დასრულდა კედელი ელულის ოცდახუთში – ორმოცდათორმეტ დღეში.

16ეს რომ ყველა ჩვენმა მტერმა გაიგო და ყველა ჩვენს ირგვლივ მცხოვრებმა ხალხმა დაინახა, ძალიან დამცირდნენ საკუთარ თვალში და მიხვდნენ, რომ ღვთის შეწევნით გაკეთდა ეს საქმე. +

17იმავე დღეებში იუდას დიდებულთა მრავალი წერილი მისდიოდა ტობიას და მისი წერილები მათ მისდიოდათ.

18რადგან იუდაში მრავალი იყო მასთან ფიცით შეკრული, რაკი იგი შექანია არახის ძის სიძე იყო და მის ძეს, იოხანანს, ცოლად ჰყავდა მეშულამ ბერექიაჰუს ძის ასული.

19და მის კეთილ საქმეებზე ჩემს წინაშე ლაპარაკობდნენ. ჩემი სიტყვები მასთან მიჰქონდათ, ტობია კი წერილებს მიგზავნიდა დასაშინებლად.

7
კარისმცველების გამწესება

7^1კედელი რომ აშენდა, კარებები ჩავაყენე და გავამწესე კარისმცველები, მგალობელნი და ლევიანები,

2და ვუბრძანე ხანანს, ჩემ ძმას, და ხანანიას, იერუსალიმის ციხისთავს, რადგან ის სანდო კაცი იყო და სხვებზე მეტად ღვთისმოშიში,

3და ვუთხარი მათ: „არ გააღონ იერუსალიმის ბჭენი ვიდრე მზე არ დააცხუნებს, და სანამ ისინი დგანან საგუშაგოზე, მანამ დაკეტონ და ურდულით დაგმანონ კარნი. და იერუსალიმის მკვიდრთაგან დააყენეთ, თითოეული თავის საგუშაგოზე და თითოეული თავისი სახლის წინ.“

4და ქალაქი ვრცელი და დიდი იყო, ხალხი კი ცოტა იყო მასში, და არც სახლები იყო აშენებული.

5ჩემმა ღმერთმა გულში ჩამიდო, რათა შემეკრიბა დიდებულები და მოხელეები და ხალხი აღსანუსხავად. და მივაგენი იერუსალიმში პირველად ამოსულთა საგვარტომო წიგნს, და ვპოვე დაწერილი მასში: +

6ესენი არიან იმ მხარის შვილები, რომელნიც გადასახლებულთა ტყვეობიდან ამოვიდნენ, რომლებიც გადაასახლა ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, და დაბრუნდნენ ისინი იერუსალიმში და იუდაში – თითოეული თავის ქალაქში, +

7რომელნიც მივიდნენ ზერუბაბელთან, იესოსთან, ნეემიასთან, ყაზარიასთან, რაყამიასთან, ნახამანისთან, მორდექაისთან, ბილშანთან, მისფერეთთან, ბიგვაისთან, ნეხუმთან და ბაყანასთან. ეს არის ისრაელი ხალხის მამაკაცთა რიცხვი:

8ფარყოშის ძენი – ორი ათას ას სამოცდათორმეტი;

9შეფატიას ძენი – სამას სამოცდათორმეტი;

10არახის ძენი – ექვსას ორმოცდათორმეტი; +

11ფახათ-მოაბის ძენი, იესოსა და იოაბის ძეთაგან – ორი ათას რვაას თვრამეტი; +

12ყელამის ძენი – ათას ორას ორმოცდათოთხმეტი;

13ზათუს ძენი – რვაას ორმოცდახუთი;

14ზაქაის ძენი – შვიდას სამოცი;

15ბინუის ძენი – ექვსას ორმოცდარვა; +

16ბებაის ძენი – ექვსას ოცდარვა;

17ყაზგადის ძენი – ორი ათას სამას ოცდაორი;

18ადონიკამის ძენი – ექვსას სამოცდაშვიდი;

19ბიგვაის ძენი – ორი ათას სამოცდაშვიდი;

20ყადინის ძენი – ექვსას ორმოცდათხუთმეტი;

21ატერის ძენი ხიზკიას სახლიდან – ოთხმოცდათვრამეტი;

22ხაშუმის ძენი – სამას ოცდარვა;

23ბეცაის ძენი – სამას ოცდაოთხი;

24ხარიფის ძენი – ას თორმეტი;

25გაბაონის ძენი – ოთხმოცდათხუთმეტი;

26ბეთლემის და ნეტოფას მკვიდრნი – ას ოთხმოცდარვა;

27ყანათოთის მკვიდრნი – ას ოცდარვა;

28ბეთ-ყაზმავეთის მკვიდრნი – ორმოცდაორი;

29კირიათ-იეყარიმის, ქეფირას და ბეეროთის მკვიდრნი – შვიდას ორმოცდასამი;

30რამას და გაბაყის მკვიდრნი – ექვსას ოცდაერთი;

31მიქმასის მკვიდრნი – ას ოცდაორი;

32ბეთელისა და ჰაღაის მკვიდრნი – ასოცდასამი;

33სხვა ნებოს მკიდრნი – ორმოცდათორმეტი;

34სხვა ყელამის მკვიდრნი – ათას ორას ორმოცდათოთხმეტი;

35ხარიმის ძენი – სამას ოცი;

36იერიხოს ძენი – სამას ორმოცდახუთი;

37ლოდის, ხადიდის და ონოს ძენი – შვიდას ოცდაერთი;

38სენაას ძენი – სამი ათას ცხრაას ოცდაათი.

39მღვდლები: იედაყიას ძენი იესოს სახლიდან – ცხრაას სამოცდაცამეტი;

40იმერის ძენი – ათას ორმოცდათორმეტი;

41ფაშხურის ძენი – ათას ორას ორმოცდაშვიდი;

42ხარიმის ძენი – ათას ჩვიდმეტი.

43ლევიანები: იესოს ძენი კადმიელის სახლიდან, ჰოდევას ძენი – სამოცდათოთხმეტი. +

44მგალობელნი: ასაფის ძენი – ასორმოცდარვა.

45კარის მცველნი: შალუმის ძენი, ატერის ძენი, ტალმონის ძენი, ყაკუბის ძენი, ხატიტას ძენი, შობაის ძენი, – ას ოცდათვრამეტი.

46ტაძრის მსახურნი: ციხას ძენი, ხასუფას ძენი, ტაბაყოთის ძენი, +

47კეროსის ძენი, სიყას ძენი, ფადონის ძენი,

48ლებანას ძენი, ხაგაბას ძენი, შალმაის ძენი,

49ხანანის ძენი, გიდელის ძენი, გახარის ძენი,

50რეაიას ძენი, რეცინის ძენი, ნეკოდას ძენი,

51გაზამის ძენი, ყუზას ძენი, ფასეახის ძენი,

52ბესაის ძენი, მეყუნიმის ძენი, ნეფიშესიმის ძენი,

53ბაკბუკის ძენი, ხაკუფას ძენი, ხარხურის ძენი,

54ბაცლითის ძენი, მეხიდას ძენი, ხარშას ძენი,

55ბარკოსის ძენი, სისერას ძენი, თამახის ძენი,

56ნეციახის ძენი, ხატიფას ძენი.

57სოლომონის მსახურთა ძენი: სოტაის, სოფერეთის, ფერიდას,

58იაყალას, დარკონის, გიდელის,

59შეფატიას, ხატილის, ფოქერეთ-ცებაიმის და ამონის ძენი.

60სოლომონისა და ტაძრის მსახურთა ძენი – სულ სამას ოთხმოცდათორმეტი.

61და ესენი იყვნენ ამოსულნი თელ-მელახიდან, თელ-ხარშადან, ქერუბიდან, ადონიდან და ამერიდან, მაგრამ ვეღარაფერი თქვეს თავიანთ მამისსახლზე და მოდგმაზე ისრაელიდან თუ იყვნენ ისინი:

62დელაიას ძენი, ტობიას ძენი, ნეკოდას ძენი – ექვსას ორმოცდაორი.

63მღვდელთაგან: ხაბაიას ძენი, ჰაკოცის ძენი, ძენი ბარზილაისა, რომელმაც მოიყვანა ცოლი გილყადელი ბარზილაის ასულთაგან და მათ სახელზე დაეწერა. +

64ამათ ეძებეს თავიანთი საგვარტომო ნუსხის ჩანაწერი და ვერ იპოვეს, და განიკვეთნენ მღვდლობიდან. +

ტყვეობიდან დაბრუნებულთა საერთო რიცხვი და მათი ავლადიდება

65და განმგებელმა გააფრთხილა ისინი, რომ არ ეჭამათ წმიდადან, ვიდრე მღვდელი არ დადგებოდა ურიმითა და თუმიმით. +

66მთელი კრებული ერთიანად იყო – ორმოცდაორი ათას სამას სამოცი კაცი,

67გარდა მონებისა და მხევლებისა, რომლებიც იყვნენ შვიდი ათას სამას ოცდაჩვიდმეტი; მათ ჰყავდათ მგალობელი კაცები და მგალობელი ქალები – ორას ორმოცდახუთი.

68მათ ჰყავდათ შვიდას ოცდათექვსმეტი ცხენი, ორას ორმოცდახუთი ჯორი,

69ოთხას ოცდათხუთმეტი აქლემი, ექვსი ათას შვიდას ოცი სახედარი.

70და მამისსახლთა თავკაცთაგან ზოგიერთმა სამუშაოსთვის წილი გაიღო. განმგებელმა შესწირა საგანძურს ათასი დრაქმა ოქრო, ორმოცდაათი თასი და ხუთას ოცდაათი სამღვდელო კვართი.

71მამისსახლის თავკაცთაგან საგანძურს შესწირეს სამუშაოსათვის ოცი ათასი დრაქმა ოქრო და ორი ათას ორასი მანა ვერცხლი.

72და რაც დანარჩენმა ხალხმა შესწირა იყო: ოცი ათასი დრაქმა ოქრო და ორი ათასი მანა ვერცხლი და სამოცდაშვიდი სამღვდელო კვართი.

73და დასახლდნენ მღვდლები, ლევიანები, კარის მცველნი, მგალობელნი, ნაწილი ხალხისა, ტაძრის მსახურნი და მთელი ისრაელი თავ-თავიანთ ქალაქებში. და დადგა მეშვიდე თვე და ისრაელის ძენი თავიანთ ქალაქებში იყვნენ. +

8
რჯულის კითხვა და განმარტება

8^1და შეიკრიბა მთელი ერი, როგორც ერთი კაცი, იმ მოედანზე, წყლის კარიბჭის წინ რომ იყო, და უთხრეს ეზრა მწიგნობარს, მოეტანა მოსეს რჯულის წიგნი, რომელიც გამოუცხადა უფალმა ისრაელს. +

2და მოიტანა ეზრა მღვდელმა წიგნი კრებულის წინაშე, რომელიც შედგებოდა მამაკაცებისაგან, დედაკაცებისაგან და ყველა იმათაგან, ვისაც გაგების უნარი შესწევდა, ეს იყო მეშვიდე თვის პირველ დღეს. +

3და კითხულობდა მას მოედანზე, რომელიც წყლის კარიბჭის წინ იყო, განთიადიდან შუადღემდე, მამაკაცთა და დედაკაცთა და გამგებთა წინაშე; და ყურთასმენა მთელი ერისა მიპყრობილი იყო რჯულის წიგნზე. +

4და იდგა ეზრა მწიგნობარი ხის კვარცხლბეკზე, რომელიც ამ ამბის გამო გაემართათ. გვერდში ედგნენ მათითია, შემა, ყანაია, ურია, ხილკია და ზაქარია და მეშულამი და მაყასეია – მის მარჯვნივ; ფედაია, მიშაელი, მალქია, ხაშუმი, ხაშბადანა კი – მის მარცხნივ. +

5და გახსნა ეზრამ წიგნი მთელი ხალხის თვალწინ, რადგან ის მთელ ხალხზე მაღლა იდგა; და როდესაც გახსნა იგი, მთელი ხალხი წამოუდგა.

6და აკურთხა ეზრამ უფალი, დიდი ღმერთი და მიუგო მთელმა ხალხმა: „ამინ! ამინ!“ აღპყრობილი ხელებით; მერე მათ მუხლი მოიყარეს და თაყვანი სცეს უფალს მიწაზე დამხობილებმა. +

7და იესო, ბანი, შერებია, იამინი, ყაკუბი, შაბთაი, ჰოდია, მაყასეია, კელიტა, ყაზარია, იოზაბადი, ხანანი, ფელაია და ლევიანები განუმარტავდნენ ხალხს რჯულს, ხალხი კი იდგა თავის ადგილზე.

8და კითხულობდნენ ისინი წიგნიდან, ღვთის რჯულიდან, გარკვევით, განმარტავდნენ და ხალხიც იგებდა წაკითხულს.

9და ნეემიამ, განმგებელმა და ეზრამ, მღვდელმა და მწიგნობარმა, და ლევიანებმა, ხალხს რომ მოძღვრავდნენ, განუცხადეს მთელ ერს: „ეს დღე წმიდაა უფლისთვის, თქვენი ღვთისათვის, ნუ გლოვობთ და ნუ ტირით!“ რადგან მთელი ხალხი ტიროდა, რჯულის სიტყვებს რომ ისმენდა. +

10და უთხრა მათ: „წადით, ჭამეთ ცხიმიანი და დალიეთ ტკბილი და იქიდან წილობები იმათ გაუგზავნეთ, ვისაც არაფერი მოუმზადებია, რადგან ეს დღე წმიდაა ჩვენი უფლისთვის; და ნუ სწუხხართ, რადგან სიხარული უფლის წინაშე სიმტკიცეა თქვენი.“ +

11და ლევიანები აწყნარებდნენ მთელ ხალხს და ეუბნებოდნენ: „დაწყნარდით, რადგან წმიდაა ეს დღე და ნუ სწუხხართ.“

12და წავიდა მთელი ხალხი საჭმელად და სასმელად, და წილობების დასაგზავნად და დიდი მხიარულების საყოფად, რადგან შეისმინეს სიტყვები, მათ რომ აუწყეს.

13და მეორე დღეს ეზრა მწიგნობართან მოიყარეს თავი მთელი ხალხის მამისსახლთა თავკაცებმა, მღვდლებმა, ლევიანებმა, რათა მათთვის აეხსნა რჯულის სიტყვები.

14და ნახეს დაწერილი რჯულში, რომელიც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს მოსეს ხელით, რომ ისრაელის ძეთ კარვებში ეცხოვრათ მეშვიდე თვის დღესასწაულისას, +

15და რომ გამოეცხადებინათ და ასეთი ხმა დაერხიათ ყველა თავიანთ ქალაქში და იერუსალიმში: „გადით მთაზე და მოიტანეთ ბაღის ზეთისხილის რტოები, ღვიის რტოები და პალმის რტოები, და სხვა ხეების რტოები კარვების გასაკეთებლად, დაწერილის მიხედვით.“

16და გავიდა ხალხი და მოიტანა და გაიკეთა თავისთვის კარვები – თითოეულმა თავის ბანზე, თავის ეზოში, ღვთის სახლის ეზოებში, წყლის კარიბჭის მოედანზე და ეფრემის კარიბჭის მოედანზე.

17და გადანასახლებმა მთელმა კრებულმა გააკეთა კარვები და დასახლდა მათში, რადგან იესო ნავეს ძის დღეთაგან იმ დღემდე არ გაუკეთებიათ ასე ისრაელის ძეთ, და იყო ძალზე დიდი სიხარული.

18დღითიდღე კითხულობდა იგი ღვთის რჯულის წიგნს – პირველი დღიდან უკანასკნელ დღემდე. შვიდი დღე იზეიმეს დღესასწაული, მერვე დღეს კი საზეიმო შეკრებულობა ჰქონდათ, წესისამებრ. +

9

ხალხი მარხულობს

9^1ამავე თვის ოცდამეოთხე დღეს შეიკრიბნენ ისრაელის ძენი მარხულნი, ჯვალოთი შემოსილნი და თავზე მიწადაყრილნი. +

2და გამოეყო ისრაელის მოდგმა ყველა უცხოელს და ადგნენ და აღიარეს თავიანთი ცოდვები და თავიანთ მამების დანაშაულობანი.

3და იდგნენ თავიანთ ადგილებზე და კითხულობდნენ ღვთის რჯულის წიგნს მეოთხედი დღე, მეორე მეოთხედი დღე კი აღსარებას ამბობდნენ, და თაყვანსა სცემდნენ უფალს, თავიანთ ღმერთს. +

მღვდლებისა და ლევიანების აღსარება

4და დადგნენ ლევიანთა აღსავალზე იესო, ბანაი, კადმიელი, შებანია, ბუნი, შერებია, ბანი და ქენანი და შეჰღაღადეს უფალს, თავიანთ ღმერთს. +

5და თქვეს ლევიანებმა – იესომ, კადმიელმა, ბანიმ, ხაშაბნეიამ, შერებიამ, ჰოდიამ, შებანიამ, ფეთახიამ: „ადექით, აკურთხეთ უფალი, ღმერთი თქვენი, უკუნითი უკუნისამდე! კურთხეული იყოს შენი დიდებული სახელი, რომელიც ყველა კურთხევასა და ქებას აღემატება!

6შენ ხარ თვით უფალი, მხოლოდ შენ, შენ შეჰქმენ ცანი, ცანი ცათანი, და მთელი მათი ლაშქარი, მიწა და ყოველი, რაც მასზეა, ზღვები და ყოველი, რაც მათშია; ყველას მაცოცხლებელი შენა ხარ, და შენა გცემს თაყვანს ზეცის ლაშქარი. +

7შენა ხარ ის უფალი ღმერთი, აბრამი რომ ამოირჩიე და გამოიყვანე ქალდეველთა ურიდან, და მას სახელად აბრაამი დაარქვი. +

8და ჰპოვე მისი გული სარწმუნო, წინაშე შენსა და აღთქმა დაუდე, რომ მის მოდგმას მისცემდი ქვეყანას ქანაანელთა, ხეთელთა და ამორეველთა, ფერეზელთა, იებუსელთა და გირგაშელთა. და შენ შეასრულე შენი სიტყვა, რადგან მართალი ხარ.

9შენ დაინახე ჩვენი მამების გაჭირვება ეგვიპტეში, და შეისმინე მათი ღაღადი მეწამულ ზღვაზე. +

10შენ მიეცი ნიშნები და სასწაულები ფარაონის, მისი ყველა მსახურისა და მთელი ქვეყნის ხალხის წინააღმდეგ, რადგან იცოდი, რომ კადნიერად ექცეოდნენ მათ, და შენ სახელი გაუთქვი ამ დღევანდელივით.

11შენ გააპე მათ თვალწინ ზღვა, და მათაც ხმელეთზე გაიარეს შუა ზღვაში, მათი მდევრები კი ისე ჩაძირე ღურღუმელში, როგორც ქვა აბობოქრებულ წყლებში.

12შენ დღისით ღრუბლის სვეტით უძღოდი მათ წინ, და ღამით ცეცხლის სვეტით, იმ გზის გასანათებლად, რომელსაც ისინი ადგნენ.

13შენ ჩამოხვედი სინაის მთაზე და ზეციდან ელაპარაკე მათ, და მიეცი მათ სწორი სამართალი და ჭეშმარიტი რჯული, კეთილი წესები, და მცნებები.

14შენ გააცანი მათ შენი წმიდა შაბათი. და შენ მიეცი მათ მცნებები, წესდებები, და რჯული, შენი მსახურის, მოსეს, ხელით.

15შენ უწყალობე პური ზეციდან მათი შიმშილის დასაცხრობად, შენ გადმოუდინე მათ წყალი კლდიდან მათი წყურვილის მოსაკლავად. და უთხარი, რომ იმ ქვეყნის დასამკვიდრებლად წასულიყვნენ, რომელზეც შენ აღმართე ხელი მათთვის მისაცემად.

16ისინი და ჩვენი მამებიც კადნიერად მოიქცნენ, გაიფიცხეს ქედი და ყური არ ათხოვეს შენს მცნებებს.

17და არც გაგონება ინებეს და არც შენი საკვირველებანი გაიხსენეს, მათ შორის რომ მოახდინე. გაიფიცხეს ქედი, დაიყენეს ბელადი, რათა მონობას დაბრუნებოდნენ ამბოხებით. მაგრამ შენა ხარ ღმერთი შემნდობი, მოწყალე და შემბრალე. ნელი რისხვაში და უხვი სიყვარულში, ამიტომ შენ არ მიგიტოვებია ისინი. +

18თუმცა მათ ჩამოსხმული ხბო გაიკეთეს და თქვეს: ‘ესაა შენი ღმერთი, რომელმაც ამოგიყვანა ეგვიპტიდან!’ – მათ დიდი საგმობი საქმეები ჩაიდინეს. +

19მაგრამ შენი დიდი სიბრალულის გამო არ მიატოვე ისინი უდაბნოში: დღისით ღრუბლის სვეტი არ შორდებოდათ გზაზე საწინამძღვროდ და ღამით ცეცხლის სვეტი, მათთვის იმ გზის გასანათებლად, რომელსაც ისინი ადგნენ.

20და შენი კეთილი სული მიანიჭე მათ შესაგონებლად, და შენი მანანა არ მოგიშორებია მათი პირისათვის, და წყალს აძლევდი წყურვილის მოსაკლავად.

21და ორმოც წელიწადს არჩენდი მათ უდაბნოში, – არ აკლდათ არაფერი; სამოსელი არ გასცვეთიათ და ფეხები არ დასიებიათ.

22და მიეცი მათ სამეფოები და ხალხები, და დაუნაწილე მათ ყველა კუთხე და ისინიც დაეპატრონენ სიხონის ქვეყანას, ხეშბონის მეფის ქვეყანას და ბაშანის მეფის, ყოგის, ქვეყანას. +

23შენ გაამრავლე ცის ვარსკვლავებივით მათი ძენი და მოიყვანე ისინი ქვეყანაში, რომელზეც ნათქვამი გქონდა მათი მამებისათვის, რომ მიიყვანდი მის დასაპატრონებლად.

24და მოვიდნენ ძენი, და დაეპატრონენ ქვეყანას. და შენ დაუმორჩილე მათ იმ ქვეყნის მკვიდრნი, ქანაანელები, და ხელში ჩაუგდე მეფეებიანად და იმ ქვეყნის ხალხებიანად, რათა მათ თავიანთ ნებაზე მოქცეოდნენ.

25და დაიპყრეს მათ ციხე-ქალაქები, პოხიერი მიწა, დაეპატრონენ ყველანაირი სიკეთით სავსე სახლებს, კლდეში ამოკვეთილ ჭებს, ვენახებს, ზეთისხილიანებს და ხეხილიანებს მრავლად; და ჭამეს და გაძღნენ, და გასუქდნენ, და მიეცნენ განცხრომას შენი დიდი სიკეთის წყალობით.

26და მაინც ურჩობდნენ და ამბოხიც კი მოგიწყვეს, შენი რჯული ზურგს უკან მოისროლეს, და დახოცეს ის შენი წინასწარმეტყველები, რომელნიც აფრთხილებდნენ მათ, რომ შენკენ მოქცეულიყვნენ. საგმობი საქმეები ჩაიდინეს.

27ამიტომ ჩაყარე ისინი მტრების ხელში, რომლებიც ავიწროვებდნენ მათ. თავიანთი შეჭირვების ჟამს ისინი შენ შემოგღაღადებდნენ და შენც ზეციდან უსმენდი და შენი დიდი სიბრალულისამებრ მხსნელებს უგზავნიდი, და ისინიც იხსნიდნენ მათ მათი მტრების ხელიდან.

28როგორც კი სულს მოითქვამდნენ ისევ ბოროტის კეთებას იწყებდნენ შენს წინაშე. და შენ კვლავ მტრის ხელში აგდებდი და ისინიც ბატონობდნენ მათზე; და კვლავ შემოგღაღადებდნენ, და შენც ზეციდან ისმენდი და იხსნიდი მათ შენი სიბრალულისამებრ მრავალგზის.

29და აფრთხილებდი მათ, რათა შენი რჯულისაკენ მოქცეულიყვნენ, მაგრამ ისინი კადნიერად იქცეოდნენ და ყურს არ უგდებდნენ შენს მცნებებს და სცოდავდნენ შენი კანონების წინააღმდეგ, რომელთა აღსრულებითაც უნდა იცოცხლოს კაცმა; აიჩეჩეს ჯიუტი მხრები და გაიფიცხეს ქედი და არაფერს ისმენდნენ. +

30შენ სულგრძელი იყავ მათ მიმართ მრავალი წელი და აფრთხილებდი შენი სულით, შენი წინასწარმეტყველების მეშვეობით მაგრამ მათ ყურად არ იღეს და ამიტომ ჩაყარე ისინი ქვეყნის ხალხების ხელში.

31და მაინც შენი დიდი სიბრალულის გამო არ მოსპე და არ მიატოვე ისინი, რადგან მოწყალე და შემბრალებელი ღმერთი ხარ.

32ახლა კი, ღმერთო ჩვენო, ღმერთო დიდო, ძლიერო და საშინელო, აღთქმისა და წყალობის შემნახველო, თვალში ნუ გეცოტავება ის გაჭირვება, რაც ჩვენ, ჩვენს მეფეებს, ჩვენს მთავრებს, ჩვენს მღვდლებს, ჩვენს წინასწარმეტყველებს, ჩვენს მამებს და ჩვენს ხალხს შეემთხვა აშურის მეფეთა დღეთაგან ამ დღემდე. +

33შენ მართალი ხარ ყოველივეში, რაც კი ჩვენზე მოავლინე, რადგან შენ სწორად იქცეოდი, ჩვენ კი ურჯულოებას ვიქმოდით.

34და ჩვენი მეფენი, ჩვენი მთავარნი, ჩვენი მღვდლები და ჩვენი მამები არ ასრულებდნენ შენს რჯულს და ყურს არ უგდებდნენ შენს მცნებებს და შენს შეგონებებს, რომლებითაც შეაგონებდი მათ.

35ისინი თავიანთ სამეფოშიც კი, მიუხედავად იმ დიდი სიკეთისა, შენ რომ უწყალობე მათ, მიუხედავად იმ ვრცელი და პოხიერი მიწისა, შენ რომ წინ გადაუშალე, არ გემსახურებოდნენ და უკეთური საქმეებისაგან უკან არ იხევდნენ. +

36და აჰა, დღეს ჩვენ მონები ვართ იმ ქვეყანაში, ჩვენს მამებს რომ უბოძე, მისი ნაყოფისა და მისი სიკეთის საჭმელად.

37მისი უხვი მოსავალი იმ მეფეებისათვისაა, რომლებიც ჩვენ დაგვიდგინე ჩვენი ცოდვების გამო; ისინი ეპატრონებიან ჩვენს სხეულებსაც და ჩვენს პირუტყვსაც, თავიანთ ნებაზე. დიდ გაჭირვებაში ვართ.

38(1) და ყოველივე ამის გამო ჩვენ ვდებთ მტკიცე აღთქმას წერილობით. ჩვენმა მთავარებმა, ლევიანებმა და მღვდლებმა ბეჭედი დაუსვეს.“

10
ბეჭდის დამსმელთა სია

10^1(2) აჰა ისინი, ვინც ბეჭდები დაუსვეს: ნეემია ხაქალიას ძე – განმგებელი, ციდკია, +

2(3) სერაია, ყაზარია, იერემია,

3(4) ფაშხური, ამარია, მალქია,

4(5) ხატუში, შებანია, მალუქი,

5(6) ხარიმი, მერემოთი, ყობადია,

6(7) დანიელი, გინეთონი, ბარუქი,

7(8) მეშულამი, აბია, მიამინი,

8(9) მაყაზია, ბილგაი, შემაყია – ესენი მღვდლები იყვნენ.

9(10) და ლევიანები: იესო აზანიას ძე, ბინუი ხენადადის ძე, კადმიელი.

10(11) და მათი ძმები: შებანია, ჰოდია, კელიტა, ფელაია, ხანანი,

11(12) მიქა, რეხობი, ხაშაბია,

12(13) ზაქური, შერებია, შებანია,

13(14) ჰოდია, ბანი, ბენინუ.

14(15) ხალხის თავკაცები: ფაყროში, ფახათ-მოაბი, ყელამი, ზათუ, ბანი, +

15(16) ბუნი, ყაზგადი, ბებაი,

16(17) ადონია, ბიგვაი, ყადინი,

17(18) ატერი, ხიზკია, ყაზური,

18(19) ჰოდია, ხაშუმი, ბეცაი,

19(20) ხარიფი, ყანათოთი, ნებაი,

20(21) მაგფიყაში, მეშულამი, ხეზირი,

21(22) მეშეზაბელი, ცადოკი, იადუაყი,

22(23) ფელეტია, ხანანი, ყანაია,

23(24) ოსია, ხანანია, ხაშუბი,

24(25) ჰალოხეში, ფილხა, შობეკი,

25(26) რეხუმი, ხაშაბნა, მაყასეია,

26(27) ახია, ხანანი, ყანანი,

27(28) მალუქი, ხარიმი და ბაყანა.

28(29) და დანარჩენი ხალხი, მღვდლები, ლევიანები, კარისმცველნი, მგალობელნი, ტაძრის მსახურები და ყველა სხვა ქვეყნების ხალხებს გამორიდებულნი და ღვთის რჯულისაკენ მოქცეულნი, მათი ცოლები, მათი ძეები, მათი ასულები ყველა მცოდნე და გამგები +

29(30) შეუერთდნენ თავიანთ ძმებს, თავიანთ დიდებულებს, და წყევლითა და ფიცით შეიკრნენ, რათა ევლოთ ღვთის რჯულით, რომელიც მოსეს, ღვთის მსახურის, ხელით იყო მოცემული, და დაეცვათ და შეესრულებინათ უფლის, ჩვენი ღმერთის, ყველა მცნება, მისი სამართალი და მის წესები, +

30(31) და რათა არ მიგვეცა ჩვენი ასულები სხვა ქვეყნის ხალხებისთვის და არც მათი ასულები შეგვერთო ჩვენი ძეებისთვის.

31(32) და რათა ქვეყნის სხვა ხალხთაგან, რომელთაც შაბათობით მიაქვთ გასაყიდად საქონელი და ყველანაირი ხორბლეული, არაფერი შეგვეძინა შაბათსა და წმიდა დღეს; და ყოველ მეშვიდე წელს თანანადები მიგვეტევებინა. +

32(33) და წესად დავიდეთ, რომ წელიწადში გაგვეღო შეკელის მესამედი ჩვენი ღვთის სახლის სამსახურისათვის: +

33(34) საწინაშეო პურისათვის, ყოველდღიურ პურთათვის და მუდმივი ძღვენისათვის, მუდმივი სრულადდასაწველისათვის, შაბათებისათვის, ახალმთვარობებისათვის, დღესასწაულებისათვის და წმიდა ნივთებისათვის, ისრაელის ცოდვის გამომსყიდველი მსხვერპლებისა და ჩვენი ღვთის სახლის ყოველნაირი საქმისათვის. +

34(35) და წილი ვუყარეთ მღვდლებს, ლევიანებს და ხალხს შესაწირავი შეშის მოზიდვაზე, რათა ღვთის სახლში ეზიდათ მამისსახლთა მიხედვით დაწესებულ დროს, წლითიწლობით, უფლის, ჩვენი ღმერთის, სამსხვერპლოზე დასაწვავად, როგორც რჯულში სწერია. +

35(36) და ჩვენ ვიკისრეთ ჩვენი მიწის პირველნაყოფისა და ყოველი ხეხილის პირველნაყოფის წლითიწლობით უფლის სახლში მიტანა, +

36(37) ასევე ჩვენი ძეებიდან პირმშოების, ჩვენი პირუტყვიდან პირველმოგებულებისა, როგორც რჯულში სწერია და ჩვენი მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონლის პირველმოგებულების მიტანა მღვდლებთან, ღვთის სახლში რომ მსახურობენ. +

37(38) ასევე ჩვენი პირველი ცომისა, ჩვენი შესაწირავისა, ყველა ხეხილის ნაყოფისა, მაჭრისა და ზეთისა მღვდლებთან, ღვთის სახლის ოთახებში მიტანა. ასევე ჩვენი მიწიდან მეათედისა ლევიანთათვის; სწორედ ეს ლევიანები არიან, მეათედს რომ იღებენ ჩვენი სამსახურის ქალაქებიდან. +

38(39) აარონიანი მღვდელი იქნება ლევიანებთან, როცა ლევიანები მეათედს მიიღებენ. ლევიანები ამ მეათედიდან მეათედს ჩვენი ღვთის სახლის საგანძურის ოთახებში მიიტანენ, +

39(40) რადგან ისრაელის ძეთ და ლევიანებმა ამ ოთახებში უნდა მიიტანონ ხორბლის შესაწირავი, მაჭარი და ზეთი. იქ არის საწმიდარის ჭურჭელი, და იქ არიან მღვდლები და ტაძრის მსახურები, კარისმცველები და მგალობლები. და არ მივატოვებთ ჩვენი ღვთის სახლს.

11
იერუსალიმის მკვიდრთა შესახებ

11^1და დასახლდნენ ერისმთავარნი იერუსალიმში, დანარჩენმა ხალხმა კი წილი ყარა, რათა ათეულიდან ერთი იერუსალიმში, წმიდა ქალაქში, შეეყვანათ საცხოვრებლად, ხოლო ცხრა დანარჩენი – სხვა ქალაქებში.

2და აკურთხა ხალხმა ყველა ისინი, ვინც საკუთარი სურვილით დასახლდნენ იერუსალიმში. +

3და ესენი არიან ოლქის მთავრები, რომლებიც იეუსალიმში დასახლდნენ, ხოლო იუდას ქალაქებში – თითოეული თავის სამკვიდრებელში და თავის ქალაქში: ისრაელის ძენი, მღვდლები და ლევიანები, ტაძრის მსახურნი და სოლომონის ტაძრის მსახურთა შთამომავალნი.

4იერუსალიმში იუდას ძეთაგან და ბენიამინის ძეთაგან დასახლდნენ. იუდას ძეთაგან: ყათაია ყეზიას ძე, ზაქარიას ძე, ამარიას ძე, შეფატიას ძე, მაჰალალელის ძე – ფერეცის ძეთაგან.

5და მაყასეია ბარუქის ძე, ქოლ-ხოზეს ძე, ხაზაიას ძე, ყადაიას ძე, იოიარიბის ძე, ზაქარიას ძე, შილონის ძე.

6ფერეცის ძენი, იერუსალიმში რომ სახლობდნენ, ოთხას სამოცდარვანი იყვნენ, მამაცი ვაჟკაცები.

7აჰა ბენიამინის ძენი: სალუ მეშულამის ძე, იოყედის ძე, ფედაიას ძე, კოლაიას ძე, მაყასეიას ძე, ითიელის ძე, ესაიას ძე,

8მის შემდეგ გაბაი და სალაი – ცხრაას ოცდარვა.

9და იოელ ზიქრის ძე მათი უფროსი იყო; იუდა სენუას ძე კი ქალაქში მეორე კაცი იყო.

10მღვდელთაგან: იედაყია იოიარიბის ძე, იაქინი,

11სერაია ხილკიას ძე, მეშულამის ძე, ცადოკის ძე, მერაიოთის ძე, ახიტუბის ძე, ღვთის სახლის უფროსი. +

12და მათი ძმები, რომელნიც სახლის საქმეს ასრულებდნენ – რვაას ოცდაორნი. და ყადაია იეროხამის ძე, ფელალიას ძე, ამცის ძე, ზაქარიას ძე, ფაშხურის ძე, მალქიას ძე, +

13და მისი ძმები, მამისსახლთა თავკაცები – ორას ორმოცდაორნი. და ყამაშაი ძე ყაზარელისა, ახზაის ძე, მეშულემოთის ძე, იმერის ძე.

14და მათი ძმები, მამაცი მეომრები – ას ოცდარვა. და მათ თავკაცობდა ზაბდიელ, ჰაგედოლიმის ძე.

15და ლევიანთაგან – შემაყია ხაშუბის ძე, ყაზრიკამის ძე, ხაშაბიას ძე, ბუნის ძე.

16და შაბთაი და იოზაბადი, ლევიანთა თავკაცთაგან, ღვთის სახლის გარე სამუშაოების გამრიგე.

17და მათანია მიქას ძე, ზაბდის ძე, ასაფის ძე – ლოცვისას კურთხევის მთავარი დამწყები, და ბაკბუკია, მის ძმათაგან მეორე, და ყაბდა შამუაყის ძე, გალალის ძე, იედუთუნის ძე.

18წმიდა ქალაქში სულ ორას ოთხმოცდაოთხი ლევიანი იყო.

19და კარისმცველნი: ყაკუბი, ტალმონი და მათი ძმები, კარიბჭეებს რომ იცავდნენ – ას სამოცდათორმეტნი.

20და დანარჩენი ისრაელის ძენი, მღვდლები, ლევიანები იუდას ყველა ქალაქში სახლობდნენ, თავ-თავიანთ სამკვიდროებში.

21და ტაძრის მსახურნი ყოფელში სახლობდნენ, და მათ თავკაცობდნენ ციხა და გიშფა. +

22და ლევიანთა უფროსი იერუსალიმში იყო ყუზი, ძე ბანისა, ძე ხაშაბიასი, ძე მათანიასი, ძე მიქასი – იმ ასაფიანთაგან, მგალობლებად რომ იყვნენ ღვთის სახლში სამსახურისას,

23რადგან მათზე გაცემული იყო მეფის განკარგულება და დაწესებული იყო ყოველდღიური სარჩო მგალობელთათვის.

24და ფეთახია ძე მეშეზაბელისა, ზერახის ძეთაგან, იუდას ძისა, მეფის მარჯვენა ხელი იყო ყველა სახალხო საქმეში.

25და იუდას ძეთაგან სოფლად თავიანთ ველებზე დასახლდნენ: კირიათ-არბაყში და მის სოფლებში, დიბონში და მის სოფლებში, იეკაბცეელში და მის სოფლებში; +

26იესოში, მოლადაში, ბეთ-ფალეტში;

27ხაცარ-შუყალში, ბეერ-შებაყში და მის სოფლებში;

28ციკლაგში, მექონაში და მის სოფლებში;

29ყენ-რიმონში, ცორყაში, იარმუთში,

30ზანოახში, ყადულამში და მათ სოფლებში; ლაქიშში და მის ველებზე; ყაზეკაში და მის სოფლებში. და დაიბანაკეს ბეერ-შებაყიდან ჰინომის ხევამდე.

31ბენიამინის ძენი დასახლდნენ გებაყიდან მოკიდებული მიქმასსა და ყაიაში, და ბეთელსა და მის სოფლებში;

32ყანათოთში, ნობში, ყანანიაში, +

33ხაცორში, რამაში, გითაიმში, +

34ხადიდში, ცებოყიმში, ნებალატში,

35ლოდში და ონოში და ხელოსანთა ხეობაში. +

36და იუდას ლევიანთაგან ზოგიერთი ბენიამინს მიეკედლა.

12
ზერუბაბელის თანმხლები მღვდლები და ლევიანები

12^1ესენი იყვნენ მღვდლები და ლევიანები, რომელნიც ამოვიდნენ იერუსალიმს ზერუბაბელ შეალთიელის ძესთან და იესოსთან ერთად: შერაია, იერემია, ეზრა,

2ამარია, მალუქი, ხატუში,

3შექანია, რეხუმი, მერემოთი,

4ყიდო, გინთოი, აბია, +

5მიამინი, მაყადია, ბილგა,

6შემაყია, იოიარიბი, იედაყია,

7სალუ, ყამოკი, ხილკია, იედაყია – ესენი იყვნენ მღვდლების თავკაცები – მათი ძმებისა და იესოს დღეებში. +

8და ლევიანები: იესო, ბინუი, კადმიელი, შერებია, იუდა. მათანი თავის ძმებთან ერთად ხელმძღვანელობდა სამადლობელო საგალობლებს.

9და ბაკბუკია და ყუნი თავიანთი ძმებითურთ მოპირდაპირე მხარეს გუშაგობდნენ. +

10და იესომ შვა იოიაკიმი, და იოიაკიმმა შვა ელიაშიბი, და ელიაშიბმა შვა იოიადაყი, +

11და იოიადაყმა შვა იონათანი და იონათანმა – იადუაყი. +

12და იოაკიმის დღეებში მამისსახლთა თავკაცები იყვნენ მღვდლები: სერაიასთან – მერაია, იერემიასთან – ხანანია,

13ეზრასთან – მეშულამი, ამარიასთან – იეჰოხანანი,

14მელიქუსთან – იონათანი, შებანიასთან – იოსები,

15ხარიმთან – ყადნა, მერაიოთთან – ხელკაი,

16ყიდოსთან – ზაქარია, გინეთონთან – მეშულამი,

17აბიასთან – ზიქრი, მინიამინის ძე; მოყადიასთან – ფილტაი, +

18ბილგასთან – შამუაყი, შემაყიასთან – იეჰონათანი,

19და იოარიბთან – მათენაი, იედაყიასთან – ყუზი,

20სალაისთან – კალაი, ყამოკთან – ყებერი,

21ხილკიასთან – ხაშაბია, იედაყიასთან – ნეთანელი.

22ლევიანები: ელიაშიბის, იოიადაყის, იოხანანის და იადუაყის დღეებში იქნენ მამისსახლის თავკაცები ჩაწერილნი, ხოლო მღვდლები დარიოს სპარსელის მეფობისას. +

23ლევის ძენი, მამისსახლის თავკაცები ჩაწერილნი იქნენ მატიანეთა წიგნში იოხანან ელიაშიბის ძის დღეებამდე.

24და ლევიანთა თავკაცები: ხაშაბია, შერებია და იესო კადმიელის ძე და მათი ძმები, მათივე მოპირდაპირე მხარეს იყვნენ, რათა რიგ-რიგობით ექოთ და ედიდებინათ დავითის, ღვთისკაცის, ბრძანებისაებრ. +

25მათანია, ბაკბუკია, ყობადია, მეშულამი, ტალმონი, ყაკუბი – კარისმცველნი იყვნენ, და ყარაულობდნენ კარიბჭეთა საკუჭნაოებს. +

26ესენი იყვნენ იოიაკიმის იესოს ძის, იოცადაკის ძის დღეებში, და ნეემია განმგებლისა და ეზრა მღვდლისა და მწიგნობრის დღეებში. +

27და იერუსალიმის კედლის სატფურებისას დაძებნეს ლევიანები მათ ადგილებში იერუსალიმში მოსაყვანად, რათა ეზეიმათ სატფურება სიხარულით, სამადლობელით, გალობითა და წინწილებით, ჩანგებითა და ქნარებით. +

28და შეიკრიბნენ მგალობელთა ძენი იერუსალიმის სანახებიდან და ნეტოფათის სოფლებიდან.

29და ბეთ-გილგალიდან, გებაყისა და ყაზმავეთის ველ-მინდვრებიდან, რადგან მგალობლებს სოფლები ჰქონდათ გაშენებული იერუსალიმის სანახებში. +

30და განიწმიდნენ მღვდლები და ლევიანები, და განწმიდეს ხალხი და კარიბჭენი და კედელი. +

31და ავიყვანე იუდას მთავარნი კედელზე, და დავაყენე ორი დიდი მადლისმწირველი გუნდი. ერთი მარჯვენა მხარეს, კედლის თავზე, გაუყვა გზას, სანაგვის კარიბჭისაკენ.

32და მათ უკან მისდევდნენ ჰოშაყია და იუდას მთავართა ნახევარი,

33და ყაზარია, ეზრა და მეშულამი,

34იუდა, ბენიამინი, შემაყია და იერემია,

35და მღვდლების ძეთაგან საყვირებით: ზაქარია იონათანის ძე, შემაყიას ძე, მათანიას ძე, მიქაიას ძე, ზაქურის ძე, ასაფის ძე.

36და მისი ძმები: შემაყია, ყაზარელი, მილალაი, გილალაი, მაყაი, ნეთანელი, იუდა და ხანანი, ღვთისკაცის, დავითის, სამუსიკო საკრავებით; წინ ეზრა მწიგნობარი მიუძღვოდა.

37წყაროსთვალის კარიბჭესთან, მათ მოპირდაპირე მხარეს ავიდნენ დავითის ქალაქის კიბეებზე, კედლის ასასვლელთან, დავითის სახლის ზემოდან წყლის კარიბჭემდე, აღმოსავლეთით.

38მეორე მადლისმწირველი გუნდი მარცხენა მხარეს მიიკვლევდა გზას და მეც და ნახევარი ხალხი მას მივდევდით კედელზე – ღუმელთა გოდოლიდან სქელ კედლამდე.

39ეფრემის კარიბჭეზე, და ძველ კარიბჭეზე და თევზის კარიბჭეზე, და ხანანელის გოდოლზე, და ასეულის გოდოლზე გავლით ცხვრის კარიბჭემდე; და შედგნენ დილეგის კარიბჭესთან. +

40და დადგა ორივე მადლისმწირველი გუნდი ღვთის სახლში და მეც იქ დავდექი მოხელეთა ნახევრის თანხლებით.

41და იქ იყვნენ მღვდლები: ელიაკიმი, მაყასეია, მინიამინი, მიქაია, ელიოყენაი, ზაქარია, ხანანია თავიანთი საყვირებით;

42და აგრეთვე მაყასეია, შემაყია, ელეაზარი, ყუზი, იოხანანი, მალქია, ყელამი და ყეზერი; და მგალობლებმა დააგუგუნეს გალობა იეზრახიას ლოტბარობით.

43და შესწირეს იმ დღეს დიდძალი მსხვერპლი; ხარობდნენ, რადგან ღმერთმა დიდი სიხარულით გაახარა ისინი; ხარობდნენ ქალები და ბავშვებიც. იერუსალიმის სიხარულის ხმა შორს გაისმოდა.

44იმავ დღეს კაცები მიუჩინეს ოთახებს, განკუთვნილთ საკუჭნაოთათვის, პირველნაყოფთათვის, მეათედისათვის, რათა იქ დაეხვავებინათ ქალაქების ყანებიდან მოტანილი წილი, რომელიც რჯულით იყო დაწესებული მღვდლებისა და ლევიანებისათვის. რადგან ხარობდა იუდა, უყურებდა რა სამსახურად მდგომ მღვდლებსა და ლევიანებს, +

45რომლებიც ასრულებდნენ თავიანთი ღვთის სამსახურს და განწმედის სამსახურს. ასევე იქცეოდნენ მგალობლები და კარისმცველები დავითისა და მისი ძის, სოლომონის, მიერ დადგენილი წესის თანახმად.

46რადგან ძველთაგან, დავითისა და ასაფის დღეებში იყვნენ განწესებულნი მგალობელთა ლოტბარნი და მაშინვე დაწესდა ღვთის საგალობლები. +

47და მთელი ისრაელი ზერუბაბელის დღეებში და ნეემიას დღეებში აძლევდა წილს დღითი დღე მგალობლებს და კარისმცველებს, ისინი წილს აძლევდნენ ლევიანებს, ლევიანები კი წილს აარონიანებს აძლევდნენ. +

13
ნეემია ებრძვის უწესრიგობას

13^1იმ დღეს წაკითხულ იქნა მოსეს წიგნი ხალხის გასაგონად და ნახეს მასში დაწერილი, რომ ყამონელი და მოაბელი უკუნისამდე არ უნდა შევიდეს ღვთის კრებულში, +

2რადგან არ შეეგებნენ ისინი ისრაელის ძეთ პურითა და წყლით, არამედ მოისყიდეს ბილყამი მათ წინააღმდეგ, რათა დაეწყევლა ისინი, მაგრამ ჩვენმა ღმერთმა ის წყევლა კურთხევად აქცია. +

3და ეს რჯული რომ მოისმინეს, გამოყვეს ყოველი შერეული ხალხი ისრაელიდან.

4და ამის წინ ელიაშიბ მღვდელმა, ტობიას ახლობელმა, ჩვენი ღვთის სახლის ოთახებზე მიჩენილმა, +

5ტობიას ის დიდი ოთახი მოუწყო, სადაც უწინ ინახავდნენ ხოლმე საძღვნოს, საკმეველს, ჭურჭლეულს, ხორბლის, მაჭრის და ზეთის მეათედს, რაც დაწესებული იყო ლევიანთათვის, მგალობელთათვის, კარისმცველთათვის, და მღვდლების შესაწირავისათვის.

6ყოველივე ამის დროს მე იერუსალიმში არ ვიყავი, რადგან ბაბილონის მეფის ართახშასთას ოცდამეთორმეტე წელს ვეახელი მეფეს. რამოდენიმე ხნის შემდეგ დავეთხოვე მეფეს.

7დავბრუნდი იერუსალიმს და შევიტყვე იმ ბოროტების შესახებ, ელიაშიბს რომ გაეკეთებინა ტობიასთვის ღვთის სახლის ეზოებში ოთახის მიცემით.

8ძალიან მეწყინა ეს და ოთახიდან გამოვყარე ტობიას სახლის ყველა ნივთი.

9და ვუბრძანე, გამოესუფთავებინათ ის ოთახები. და დავაბრუნე იქ ღვთის სახლის ჭურჭელი, პურეულის საძღვნო და საკმეველი. +

10და შევიტყვე, რომ ლევიანებს თავიანთი წილი არ ეძლეოდათ და ლევიანები და მგალობელნი, რომლებიც საქმეს უძღვებოდნენ, გადახვეწილები იყვნენ თავ-თავიანთ მინდვრებში. +

11და ვეჩხუბე მოხელეებს და ვუთხარი: „რატომ არის მიტოვებული ღვთის სახლი?“ და შევკრიბე ისინი, და დავაყენე თავ-თვიანთ ადგილებზე.

12და მთელმა იუდამ დაიწყო ხორბლის, მაჭრისა და ზეთის ნაათალის მოტანა საკუჭნაოებში. +

13საკუჭნაოების მეუნჯეებად დავნიშნე შელემია მღვდელი, ცადოკ მწიგნობარი და ფედაია ლევიანი, და მათთან იყო ხანანი, ძე ზაქურისა, მათანიას ძისა, რადგან ისინი სანდოებად იყვნენ მიჩნეული, და მათი მოვალეობა იყო ძმებისათვის განაწილება.

14ამის გულისათვის გამიხსენე, ჩემო ღმერთო, და ნუ წაშლი ქველ საქმეებს, ღვთის სახლისათვის და მისი სამსახურისათვის რომ გამიკეთებია. +

15და იმ დღეებში დავინახე, რომ იუდაში შაბათობით წურავდნენ ყურძენს საწნახელში; ძნებს ეზიდებოდნენ; სახედრებს ჰკიდებდნენ, როგორც ღვინოს, ყურძენს და ლეღვს, ასევე ყველანაირ საპალნეს, და ყველაფერი ეს მოჰქონდათ იერუსალიმში შაბათ დღეს. და გავაფრთხილე ისინი იმ დღეს, როცა ხორაგეულს ჰყიდდნენ. +

16და ცორელები სახლობდნენ იერუსალიმში და მოჰქონდათ თევზი და ყოველნაირი გასაყიდი და შაბათობით ასყიდებდნენ იუდაელებს, თვით იერუსალიმშიც კი.

17და ვეჩხუბე იუდას დიდებულებს და ვუთხარი მათ: „რა არის ეს ბოროტი საქმე, თქვენ რომ სჩადიხართ და ბღალავთ შაბათ დღეს?

18განა ასე არ იქცეოდნენ თქვენი მამები, და განა ჩვენმა ღმერთმა არ მოავლინა ყველა ეს უბედურება ჩვენზე და ამ ქალაქებზე? თქვენ კი შაბათის შებღალვით უმატებთ მის რისხვას ისრაელზე!“ +

19როდესაც იერუსალიმის კარიბჭესთან ჩამობნელდა, შაბათის დადგომამდე, ვუბრძანე კარებები ჩაეკეტათ და განკარგულება გავეცი, არ გაეღოთ ისინი, ვიდრე შაბათის მომდევნო დილა არ დადგებოდა. და ჩემი მსახურნი დავაყენე კარიბჭეებთან, რომ ტვირთი არ შემოსულიყო შაბათ დღეს.

20სოვდაგრებმა და ნაირ-ნაირი საქონლით მოვაჭრეებმა ერთი-ორჯერ იერუსალიმის გარეთ გაათიეს ღამე.

21და გავაფრთხილე ისინი და ვუთხარი მათ: „რად ათევთ ღამეს ქალაქის კედლის წინ? თუ კიდევ ასე მოქცეულხართ, ხელს აღვმართავ თქვენზე.“ და მას აქეთ აღარ მოსულან შაბათობით.

22და ვუბრძანე ლევიანებს, რომ განწმედილიყვნენ, მოსულიყვნენ და დაეცვათ კარიბჭეები, რათა წმიდად შეენახათ შაბათი დღე. ესეც გამიხსენე, ღმერთო ჩემო, და შემიწყალე შენი დიდი წყალობისამებრ. +

23იმავე დღეებში ვნახე იუდაელები, რომელთაც აშდოდელი, ყამონელი და მოაბელი ქალები ჰყავდათ მოყვანილი. +

24და ამიტომაც მათი ძენი ნახევრად აშდოდურად ლაპარაკობდნენ ან სხვადასხვა ხალხთა ენებზე, და იუდეური ლაპარაკი არ შეეძლოთ.

25ვეჩხუბე მათ, ვწყევლე, ვურტყი ზოგიერთ კაცს და ვაგლიჯე თმა, ღმერთი დავაფიცე და ვუთხარი: „არ გაატანოთ თქვენი ასულები მათ ვაჟებს და ნურც თქვენს ვაჟებს მოუყვანთ მათ ასულებს და ნურც თქვენ მოიყვანთ! +

26ამ ამბებზე არ იყო, რომ შესცოდა სოლომონმა, ისრაელის მეფემ? მრავალ ხალხს შორის არ ყოფილა ისეთი მეფე, და უყვარდა იგი თავის ღმერთს და დაადგინა იგი ღმერთმა მეფედ მთელ ისრაელზე, მაგრამ ისიც აცთუნეს უცხოელმა ქალებმა! +

27თქვენზეც უნდა გავიგოთ, რომ სჩადიხართ ყველა ამ დიდ ბოროტებას და ღალატობთ ღმერთს უცხოელი ქალების მოყვანით?“

28იოიადაყის, ელიაშაბ მღვდელმთავრის ძის ვაჟთაგან ერთ-ერთი იყო ხორონელი სანბალატის სიძე; თავიდან მოვიშორე იგი. +

29გაუხსენე მათ, ღმერთო ჩემო, რადგან მათ შებღალეს სამღვდელოება, სამღვდელოებისა და ლევიანთა აღთქმა. +

30და განვწმიდე ისინი ყოველივე უცხოურისაგან და დავუწესე მოვალეობანი მღვდლებს და ლევიანებს, თითოეულს თავისი საქმე.

31ვიზრუნე შეშისა და პირველნაყოფების დაწესებულ დროზე მოტანისათვის. გამიხსენე მე, ღმერთო ჩემო, სასიკეთოდ! +

+ ეზრ. 2:2.

+ 4მეფ. 25:10. 2ნეშტ. 36:19.

+ ნეემ. 9:32. დან. 9:4.

+ 3მეფ. 8:29.

+ ეზრ. 9:14.

+ რჯლ. 28:64.

+ რჯლ. 12:11; 30:4.

+ ნეემ. 1:1.

+ დან. 2:4; 3:9; 5:10.

+ ნეემ. 5:14; 13:16.

+ 3მეფ. 5:6. ეზრ. 7:6; 8:22-31.

+ ნეემ. 4:1.

+ ნეემ. 3:15.

+ ნეემ. 4:1. იობ. 12:4.

+ ეფეს. 2:12.

+ რჯლ. 20:5. ნეემ. 12:10. იერ. 31:38.

+ იერ. 31:40.

+ 2ნეშტ. 26:9.

+ 4მეფ. 18:17; 20:20.

+ 2ნეშტ. 26:9.

+ იერ. 32:2.

+ 2ნეშტ. 27:3; 33:14. ნეემ. 11:21.

+ 4მეფ. 11:16. იერ. 31:40.

+ ნეემ. 2:10; 13:28.

+ ნეემ. 3:4.

+ ფსალმ. 5:11. იერ. 18:23.

+ გამ. 15:11. რიცხ. 14:9.

+ იობ. 5:12-13. ფსალმ. 32:10.

+ გამ. 14:14. რჯლ. 1:30; 3:22.

+ ნეემ. 9:37.

+ გამ. 22:25. ლევ. 25:36-37.

+ ლევ. 25:47,.

+ რომ. 2:24. 2კორ. 6:3. 1ტიმ. 6:1.

+ რიცხ. 5:22.

+ საქმე. 20:33.

+ იგავ. 16:6.

+ ნეემ. 13:21,23.

+ რიცხ. 18:7.

+ გამ. 8:19.

+ ნეემ. 2:12.

+ ეზრ. 2:1.

+ ეზრ. 2:5.

+ ეზრ. 2:6.

+ ეზრ. 2:10.

+ ეზრ. 3:9.

+ ნეემ. 10:28.

+ ეზრ. 2:61.

+ ეზრ. 2:62.

+ გამ. 28:30. ეზრ. 2:63.

+ ეზრ. 2:70.

+ რჯლ. 31:9. ეზრ. 3:1. ნეემ. 9:1.

+ ლევ. 23:34.

+ ნეემ. 13:1.

+ ნეემ. 9:4. მათ. 23:2.

+ რიცხ. 5:22.

+ ლევ. 23:24. რჯლ. 16:11. ეზრ. 2:63.

+ ესთ. 9:19. იგავ. 31:6.

+ გამ. 23:16.

+ ლევ. 23:36. რჯლ. 31:10-11.

+ ეზრ. 10:1. ნეემ. 8:1.

+ მათ. 20:1; 3:5. იოან. 11:9.

+ ნეემ. 8:4.

+ ფსალმ. 32:6. ეს. 44:6. საქმე. 4:24.

+ დაბ. 12:1; 17:5.

+ გამ. 2:24; 14:17.

+ გამ. 32:8. რიცხ. 14:4.

+ გამ. 32:4.

+ რიცხ. 21:21,25-26.

+ ლევ. 19:5. ეზეკ. 20:11. რომ. 10:5. გალ. 3:12.

+ ნეემ. 1:5. დან. 9:4.

+ რჯლ. 32:14. ოს. 13:6.

+ ეზრ. 2:63. ნეემ. 9:38.

+ ეზრ. 2:3. ნეემ. 7:8.

+ იესო. 9:23. ეზრ. 2:43.

+ რჯლ. 20:18. 4მეფ. 23:3. 2ნეშტ. 15:12.

+ გამ. 20:10. ლევ. 23:3.

+ გამ. 30:13.

+ გამ. 25:30. რიცხ. 29:2.

+ ლევ. 6:12.

+ გამ. 23:19. ლევ. 19:23.

+ გამ. 13:2.

+ ლევ. 23:17. რიცხ. 18:12. რჯლ. 14:22.

+ რჯლ. 14:23.

+ მსაჯ. 5:2. 1ნეშტ. 9:3.

+ 1ნეშტ. 9:11.

+ ნეემ. 12:9.

+ ნეემ. 3:26-27.

+ იესო. 15:21.

+ 1მეფ. 21:1.

+ 2მეფ. 4:3.

+ ნეემ. 6:2.

+ ლუკ. 1:5.

+ ნეემ. 11:12.

+ ნეემ. 11:17.

+ ნეემ. 13:4. ანგ. 1:1. ზაქ. 3:1.

+ ნეემ. 12:22.

+ ლუკ. 1:5.

+ ნეემ. 12:11.

+ 1ნეშტ. 25:1. ნეემ. 11:12.

+ 1ნეშტ. 9:15. ნეემ. 11:17.

+ ეზრ. 7:6. ნეემ. 2:6.

+ რჯლ. 20:5. ეზრ. 6:16. იოან. 10:22.

+ რჯლ. 11:30. იესო. 5:9.

+ გამ. 19:10.

+ ნეემ. 3:1.

+ რჯლ. 1:15.

+ 1ნეშტ. 25:1.

+ რიცხ. 18:24,.

+ რჯლ. 23:3.

+ რიცხ. 22:5-6.

+ ნეემ. 4:3; 12:10.

+ ლევ. 2:1. 2ნეშტ. 29:5.

+ 2ნეშტ. 31:4.

+ ნეემ. 10:37.

+ ნეემ. 5:19. ებრ. 6:10.

+ ნეემ. 10:31. იერ. 17:21. ამოს. 8:5.

+ იერ. 17:21,.

+ ნეემ. 5:19.

+ ეზრ. 9:2; 10:2.

+ რჯლ. 7:3-4. ეზრ. 9:2.

+ 2მეფ. 12:24. 3მეფ. 3:13; 11:3; 14:21. 2ნეშტ. 1:12.

+ ეზრ. 10:8. ნეემ. 2:13.

+ ნეემ. 6:14.

+ ნეემ. 5:19; 10:34. ეს. 38:3.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- ნეემია

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13